Atalar sözləri (1-ci hissə)

Ağac bar verəndə başın aşağı dikər.

Ağac dibindən su içər.

Ağac meyvəni dəyənə qədər böyüdər.

Avara qonaq ev yiyəsini də avara qoyar.

Adam aşını-işini bilməlidir.

Adam var ki, adamların naxşıdır,
Adam var ki, heyvan ondan yaxşıdır,
Adam var ki, dindirərsən can deyər,
Adam var ki, dindirməsən yaxşıdır.

Adam var gözdən qızar,
Adam var sözdən qızar.

Adamın başına nə bəla gəlsə, dilindən gələr.

Adamın gərək dili ilə ürəyi bir ola.

Adamın üzünə baxarlar, halını xəbər alarlar.

Artıq tamah baş yarar.

Arxalı köpək qurd basar.

Ata-ana qədrini bilməyən, yadın qədrini nə bilər.

Ata-ana sözünə baxmayan xoş gün görməz.

Ata-anasına xeyri olmayanın, elə nə xeyri.

Ata-ananın canı övlada bağlı olar.

Ataya oğul, anaya qul.

Ac toyuq yuxuda darı görər.

Acıqla iş görən zərər çəkər.

Acın imanı olmaz, toxun gümanı.