Atalar sözləri (4-cü hissə)

Dağ dağa rast gəlməsədə, insan insana rast gələr.

Dağlar başına qış,
İgid başına iş.

Daldan atılan daş topuğa dəyər.

Damara bax, qan al.

Dama-dama göl olar, axa-axa sel olar.

Dam dirək üstə durar.

Danışıq dananı qurda verər.

Danışmaq gümüş, danışmamaq qızıldır.

Danışıram pis olur,
Danışmıram his olur.

Dedi-qodu ev yıxar.

Demək olmur gözün üstə qaşın var.

Dedim bir ağız ağla, demədim eli güldür bizə.

Dedim eşidəsən, demədim öyrənəsən!

Deyə-deyə dilimdə tük bitdi.

Deyən ağılsız olsa, dinləyən ağıllı gərək.

Dəvənin quyruğu yerə dəyəndə işim düzələr.

Dəvə yaxını otlar, uzağı gözlər.

Dəymişin qoyub, kalın dərir.

Dəli qazandı, ağıllı yedi.

Dəli qırmızı sevər, gic sarı.

Dəli dəlini görəndə çomağını yan tutar.

Dəlidən doğru xəbər.

Dəmir sürtüldükcə parıldar.

Dərvişin fikri nə isə, zikri də odur.

Dərviş öz evini çiynində gəzdirər.

Dil yalançı olunca, lal olsa yaxşıdır.

Dil yarası qılınc yarasından yamandır.

Dil ürəyin açarıdır.

Dinəndə pis olur, dinməyəndə dərd kəsir.

Dini yeyib, imanını dalına alıb.

Diriyə hay verməz, ölüyə pay.

Diş tutmayanı, dodaq tutmaz.

Dovşanı araba ilə tutur.

Doğma yurd şirin olar.

Doğru dostluq qərəzsiz olar.

Doğru elə bilər hamı doğrudur.

Doğru yalanı qovar.

Doğruya zaval yoxdur, çəksələr min divana.

Doğruluqla dost qapısın dolan gəl, öz evin kimi.

Doğru söz acı olar.

Doğru sözdən xəta gəlməz.

Doğru söz dəmiri dələr.

Dolunu yeyib, boşa təpik atır.

Dost başa baxar, düşmən ayağa.

Dost dost ilə tən gərək,
Tən olmasa gen gərək.

Dost dosta yaman gündə gərəkdir.

Dost ziyankar olmaz, ziyankar da dost olmaz.

Dost yaman gündə tanınar.

Dost yolunda boran olar, qar olar.

Dost yolunda can qurban.

Dostluqla tutub, düşmənliklə yıxma.

Duzu yeyib, duzqabını sındırır.

Düzdə gəzdi hərləndi.
Gəldi dağa dirəndi.

Düzlük xoşbəxtliyin açarıdır.

Düzlük uzanar, qırılmaz.

Düz sözə boynum qıldan nazikdir.

Düşmən zəif olsa da, ehtiyatı əldən vermə.