Nəyə görə yaxşılığa pisliklə cavab verirlər?

Bu hamının başına gəlib.Sən insana ürəkdən yaxşılıq edirsən, əvəzində isə o, sənə pislik edir.İnsanlar yaxşılığa göz yumur, onu görməzdən gəlirlər.
Bu nəyə görə belə olur? Bunu cavabı bu ibrətamiz məsəldədir!

Bir dəfə gözü yaşlı bir qadın yaşlı müdrik adamın yanına gəir və ona öz əhvalatını danışır.

- Mən nə edəcəyimi bilmirəm. – qadın tirəyən səslə deyir – Bütün həyatım boyu insanlara səmimi yanaşmışam, onları qəlbimə yaxın buraxmışam, bacardığım qədər yaxşılıq etməyə çalışmışam. Bunları isə heç bir məqsəd güdmədən, tam səmimi etmişəm. Amma əvəzində isə elə həmin insanlardan pislik görürürəm. Bu mənə ağır gəlir. Xahiş edirəm, mənə bir yol göstərin. Mən necə olmalıyam?

Müdrik adam səbrlə qulaq asır və qadına məsləhət verir:

— Tamamilə soyun və ayaqyalın şəhərin küçələrində gəz, - müdrik adam sakit səslə deyir.

— Bağışlayın, amma mən hələ o dərəcədə alçalmamışam... Siz yəqin ya dəli olmusunuz, ya da zarafat edirsiniz. Məm belə etsəm yanımdan keçənlər nə edər? Onlar mənə isteza edərlər, məni rüsvay edərlər.

Müdrik adam ayağa qalxır, qapını açır və güzgünü götürüb stolun üstünə qoyur.

- Sən küçədə çılpaq gəzməyə utanırsan, amma bu qapı kimi açıq , çılpaq qəlblə bütün dünyada gəzməyə utanmırsan.
Oraya hamını buraxırsan. Sənin qəlbin bu güzgüdür, biz özümüzün və bütün insanların əksini güzgüdə görürürük. Onların qəlbi pislik və qüsurlarla doludur. Buna görə də onlar təmiz qəlblərə baxdıqda ancaq rüsvayedici mənzərə görə bilirlər. Onların gücü və cəsarəti çatmır ki, sizin onlardan yaxşı olduğunu etiraf etsinlər və dəyişsinlər. Çox təəssüf yaxşı insanların bəxti yalnız belədir.

- Bəs mən nə etməliyəm?

- Mənimlə gedək, sənə bir şey göstərməliyəm... Mənim bağçama bax. Uzun illərdir ki, mən bağçadakı çiçəklərimə baxıram, onları sulayıram. Düzünü desəm, mən bu qönçələrin necə çiçək açdığını görməmişəm. Mən ancaq açılmış çiçəkləri seyr etmişəm. Yalnız onların ətrini düymuşam. Sən də təbiətdən ibrət götür. Bax gör onlar ürəklərini, insanlara nəzərə çarpdırmadan, necə ehtiyatla açırlar. Sən də qəlbini insanlara çox ehtiyatla aç ki, heç kim hiss etməsin. Qəlbini yaxşı adamlara aç. Sənin ləçəklərini qırıb- tökən, ayaqlar altına atan adamlardan uzaqlaş. Bu alaq otları böyüyüb sənə çata bilməyiblər, buna görə də sən heç cür onlara kömək edə bilməzsən. Onlar sənə baxanda öz çirkin əkslərini görəcəklər.