Atalar sözləri (7-ci hissə)

Halva-halva deməklə ağız şirin olmaz.

Haram malın bərəkəti olmaz.

Heç kəsin çırağı axıracan yanmayıb...

Hələ quyruğu qapı arasında qalmayıb.

Görən desin habelə.

Hər işi tutdun, insafı əldən qoyma.

Hər kəs nə eləsə, özünə elər.

Hər parıldayan qızıl olmaz.

Hər saatın bir hökmü var.

Hər ağac öz dibinə kölgə salar.

Hər quşa öz yuvası doğmadır.

Hər kəsə öz vətəni əzizdir.

Hər kəsi el istəsə, bülənd olar, ucalar.

Hər yerindən duran özünü peyğəmbər sayır.

Hər oxuyan Molla Pənah olmaz.

Hər şeyin təzəsi, dostun köhnəsi.

Hər aydınlığın bir qaranlığı var,
Hər qaranlığın da bir aydınlığı.

Hər arzu yerinə yetməz.

Hər deyilənə inanmazlar.

Hər işin öz yeri, hər sözün öz məqamı var.

Kamil bağban çəkər bağın səfasın.

Kasıblıq eyib deyil, oğurluq eyibdir.

Kasıb öləndə molla xəstə olar.

Köçən yurdun qədrini, düşən yurdda bilərlər.

Keçi can hayında, qəssab piy hayında.

Keçmə namərd körpüsündən qoy aparsın sel səni.

Kələk ilə gələn, külək ilə gedər.

Kişinin sözü bir olar.

Kim əkdi, kim becərdi, kim dedi bağ mənimdir.

Kiminin əvvəli, kiminin axırı.

Kifirə sabun, dəliyə öyüd neyləyər.

Kiçikdən xəta,
Böyükdən əta.

Kişi sözü üzə deyər.

Kişi tüpütdüyünü yalamaz.

Kişinin özünə baxma, sözünə bax.

Könülsüz işin axırı olmaz.

Kötük üstündə çox budaqlar doğranıb.

Külək kimi hərdən bir tərəfə əsmə.