"Qadınlıq vəzifəsi" məntiqi

Quranı əsas götürmədən yaşayan cahiliyyə qadınlarının sevgi anlayışında "qadının etməli olduğu məntiqi işlər" vardır. Bu məntiqdə qadının yoldaşına sevgi göstərməsi, təqvasından qaynaqlanan dərin sevgi sayəsində olmaz. Sevgi adı altında gündəlik, həftəlik məsuliyyətlər nəzərə alınar. İman etməyən qadın, insanların razılığını ya da öz mənfəətlərini güdərək yaşadığı üçün həqiqi sevgini həyatında tapa bilməmişdir. Bu səbəbdən süni yaşayar. Bu həyatın olar olmaz qaydaları vardır.Bu qaydalar qadının ütü etməsini, paltar yumasını, yemək bişirməsini, uşaqlara baxmasını sanki zəruri edər. Qadın bunları edə bilmədiyində özünü əskik hiss edər. Halbuki iman edən üçün sevgi yalnız təqvaya (Allah qorxusuna) söykənəndir. Sevginin formalaşması üçün qoyulan qaydalar yoxdur. Tam əksinə Müsəlman bunların heç birini edə bilmədiyi kimi,xəstə və baxıma möhtac vəziyyətdə olsa da yenə sevilər. Çünki Müsəlmanlar bir-birlərini Allahın təcəllisi və sonsuz axirət yoldaşı olaraq görərlər. Sevilmək üçün gözəl, güclü ya da zəngin olmaq lazım deyil. Müsəlman təbii olaraq sevilər. Demək iman etməyən insan bu mühüm həqiqəti dərk edə bilməz və yaşaya bilməz. Bu səbəbdən ətrafında ümumi qəbul olunan qaydaları yerinə yetirə bilmədiyini düşünərək xoşbəxt ola bilməz və həyatı boyunca da Allah sevgisindən qaynaqlanan həqiqi sevgini heç yaşaya bilmədən süni bir ömür sürər.