Atalar sözləri (14-cü hissə)

Xain qorxaq olar.

Xain dost, dəli düşmən, göz tikər ölən günə.

Xain xəyanətinin cəzasını mütləq çəkər.

Xal üzün bəzəyidir.

Xalam bildi, aləm bildi.

Xalq kəsən barmaq qanamaz.

Xalq gedər quş gətirər, Xanalı bayquş gətirər.

Xalq necə, biz də elə.

Xalqın qapısını el döyür, bizim qapımızı - yel.

Xalqın sədası - haqqın nidasıdır.

Xalına bax, xalı toxu.

Xalını xovuna sığallarlar.

Xalının tozu tükənər, dəlinin sözü tükənməz.

Xallı üz göyçək olar.

Xaltanı aslan boynuna vurmazlar.

Xalça salan özü oturar.

Xalçalı gəl, xalçalı get.

Xam dəmir döyülməz.

Xam yer axtarır bostan atmağa.

Xan vurur, xırman sovurur.

Xanəndə məclisin bəzəyidir.

Xanım sındıran qabın səsi çıxmaz.

Xanla plov yemirəm, bığlarım yağa batar.

Xanın gözü dörd olar.

Xarabadan tüstü çıxmaz.

Xacənin durduğu yerdə gül bitməz.

Xeyir de, xeyir taparsan.

Xeyir dilə qonşuna, xeyir gəlsin başına.

Xeyir ver, ta xeyir görəsən.

Xeyir iş yerdə qalmaz.

Xeyri yoxdur çaxırın, içmə, açar paxırın.

Xeyirsöyləməzdən xeyir olsaydı, adını Xeyrulla qoyardılar.

Xəzinə xarabalıqda tapılar.

Xəznəyə tüpürənin tüpürcəyi öz saqqalına yapışar.

Xəzri gəldi - gilavar qaç!

Xəmiri yüngüldür.

Xəmiri bir yerdə yoğurulubdur.

Xəncər yarası gedər, dil yarası getməz.

Xəncər yarası sağalar, namus yarası sağalmaz.

Xəsis zalım olar.

Xəsis ilə comərdin xərci birdir.

Xəsisdən alınan yumurtanın sarısı olmaz.

Xəsm (düşmən) xəsmə qəzəl oxumaz.

Xəsmdan saqın, qarınca olsa da.

Xəsmin sitəmin xəsmə demək, xəsmə sitəmdir.

Xəstə yatmaq, xəstəyə baxmaqdan yaxşıdır.

Xəstə tələsər, armud vaxtında dəyər.

Xəstə həkimdən dərman istəməzlər.

Xəstəyə döşək, aca çörək lazımdır.

Xəstəyə naz eləmək həkimə yaraşmaz.

Xəstəlik atlı gəlir, piyada gedir.

Xəstənin döşəkdə saxlarlar, uşağı - beşikdə.

Xəstənin qızıl taxt nəyinə gərək?

Xəstənin işi qalar, astanın işi qalmaz.

Xəta insandan baş verər.

Xətakardan xəta əksik olmaz.

Xəcalət düşmənin olsun.

Xəşil bişirmək bilmir, aşbazlıq iddiası edir.

Xıdır çıxdı - qış çıxdı.

Xınalı əl cibə qoyulmaz.

Xınanahan gecəsi hamı xınaya boyanar.

Xırdavatçının andı özünə qənim olar.

Xırman döymək kişi işidir.

Xırmana girən porsuq yabanı özünə qəbul edər.

Xırmanın axırı dərvişindir.

Xırmanın tozu bərəkətli olar.

Xırçıya qarpız bağışlamazlar.

Xış ilə məhsul olmaz, meydan maşın meydanıdır.

Xış kötüyə dayanıb.

Xışa gedən öküzüm olsun, işə getməyən oğlum olmasın.

Xışı salıb yanı üstə.

Xoruzunu veriblər qoltuğuna.

Xoş günüm qapılarda keçir.

Xoş günün sorağı uzaqlardan gələr.

Xoşrəftar ol, xoş gün görərsən.

Xortdan gəldi, qaç!

Xörəyin dadı ağızdadır.

Xörəyi doyunca yemə, gözün dalınca qalsın.

Xörəyin yaxşısı - hazır olanıdır.